SGS Dental Mediterranean Symposium 2026

AI in Oral and Maxillofacial Surgery

მედიცინასა და სტომატოლოგიაში პასუხისმგებლობის საკითხები გარდაუვალია. დიფერენციულ დიაგნოსტიკაში ოკამის სამართებელმა შესაძლოა უმარტივესი პასუხი მოგვცეს, თუმცა საკითხი იმისა, თუ რა არის სამართლიანი და ეთიკური, ჯერ კიდევ კვლევის საგანია.

სოფოკლეს „ფილოქტეტე“ განსაკუთრებით კარგი მაგალითია სამედიცინო პროფესიონალებისა და სტუდენტებისთვის: ექიმისა და პაციენტის ურთიერთობაში მორალური უპირატესობის საკითხი. რას ნიშნავს მორალი თითოეული ჩვენგანისთვის? რა არის სწორი ინდივიდისთვის და რა — ჯგუფისთვის? როგორ მოვამზადოთ სამედიცინო და სტომატოლოგიური ფაკულტეტის სტუდენტები?

დამოუკიდებლად მოქმედ, ხელოვნური ინტელექტით გაწვრთნილ რობოტსა და ქირურგს შორის, რომელსაც რობოტი უსაფრთხოების საზღვრებს აჩვენებს, ავტორი მეორეს ირჩევს. ლექციაში წარმოდგენილი იქნება ხელოვნური ინტელექტის იდეის მოკლე ისტორია და ავტორის პირადი გამოცდილება ყბა-სახის ქირურგიის ყველა მიმართულებაში AI-ის დახმარებით — 1992–2017 წლებში აშშ-სა და ჩინეთში.

Immediate Implantation and Loading Within the New Concept of Biointegration

ლექცია წარმოადგენს მუკოგინგივური ინტეგრაციის კონცეფციას დენტალურ იმპლანტაციაში და ხაზს უსვამს პერიიმპლანტური რბილი ქსოვილებისა და პერიიმპლანტური რბილქსოვილოვანი ბარიერის (PSTB) ბიოლოგიურ და კლინიკურ მნიშვნელობას.

განხილული იქნება წარმატებული იმპლანტაციის ძირითადი კრიტერიუმები — ქსოვილის სიგანე, სიმაღლე და სტაბილურობა — და იმპლანტის დიზაინისა და სუპრასტრუქტურის გავლენა რბილ ქსოვილებზე. ლექცია მოიცავს თანამედროვე პროტოკოლებს: ერთეტაპიან იმპლანტაციას, ციფრულ ნავიგაციას და ინდივიდუალურ მაფორმირებლებს ოპტიმალური გამოსვლის პროფილისთვის.

პრაქტიკული რეკომენდაციები წარმოდგენილი იქნება კლინიკური შემთხვევებით, ლიტერატურის მონაცემებითა და თანამედროვე ტექნიკებით, მათ შორის რბილი ქსოვილის აუგმენტაციითა და 3D ბიობეჭდვით. ასევე განიხილება PSTB-ის ფორმირების გართულებები, მათი პრევენცია და მართვა.

Morphological and Functional Changes in Periodontal Tissues Following Surgical Intervention

პაროდონტოლოგიაში ქირურგიული ჩარევის მიზანია არა მხოლოდ ფუნქციის აღდგენა, არამედ ქსოვილების ოპტიმალური შეხორცება და ხანგრძლივი სტაბილურობა.

პაროდონტოლოგიური და პერიიმპლანტური ქირურგიული პროცედურების შემდეგ მაგარ და რბილ ქსოვილებში მიმდინარეობს ბიოლოგიური რემოდელირება, რაც იწვევს მორფოლოგიურ და ფუნქციურ ცვლილებებს და პირდაპირ მოქმედებს კლინიკურ შედეგზე, ესთეტიკასა და ქსოვილების ინტეგრაციაზე.

Full-Arch Rehabilitation: Advanced Concepts & Clinical Solutions in Modern Implantology

ანატომიაზე დაფუძნებული სრული რკალის ქირურგიული კონცეფცია ზედა ყბის მძიმე ატროფიის რეაბილიტაციისთვის — ზიგომატური იმპლანტების გარეშე. ლექცია ფოკუსირებულია საკუთარი ძვლის მაქსიმალურ გამოყენებაზე და იმპლანტების ოპტიმალურ განაწილებაზე დაუყოვნებლივი დატვირთვის პროტოკოლებისთვის.

წარმოდგენილი იქნება მოწინავე ტექნიკები — პალატინური მიდგომა, ტრანსსინუსური და პტერიგოიდული იმპლანტები — და სრულად ციფრული სამუშაო პროცესი, რომელიც ფიქსირებული კონსტრუქციის ჩასმას ოპერაციის დღესვე იძლევა. შერჩეული კლინიკური შემთხვევებით ნაჩვენები იქნება, როგორ შეიძლება ამ ტექნიკების კომბინირება ყველაზე რთული შემთხვევების წარმატებით სამართავად.

Non-Recession Philosophy (NRP) Rigid Fixation in Guided Bone Regeneration (GBR)

ძვლის მართვადი რეგენერაცია (GBR) დენტალური იმპლანტაციის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად საჭირო პროცედურაა და დღეს მისი ჩატარების მრავალი მეთოდი არსებობს.

ლექცია ფოკუსირებულია ხისტი ფიქსაციის პროცედურაზე, რომელიც აუგმენტაციის შემდეგ ძვლის რეცესიის თავიდან აცილებას უზრუნველყოფს.

Subperiosteal Implants: Solutions for the Severely Atrophied Jaws

სუბპერიოსტალური იმპლანტი შეიძლება იყოს სწრაფი და მოსახერხებელი — ხშირად კი ერთადერთი რეალური — გადაწყვეტა ყბის ძვლის მძიმე ატროფიის მქონე პაციენტებისთვის. პაციენტის სწორი შერჩევა, დაგეგმვა და ქირურგიული ტექნიკა ამცირებს გართულებების ალბათობასაც და სიმძიმესაც. მოხსენებაში რამდენიმე კლინიკური შემთხვევის მაგალითზე განიხილება დაგეგმვისა და ქირურგიის ძირითადი პრინციპები, ლიტერატურის მიმოხილვა და ავტორის საკუთარ პაციენტებში დაფიქსირებული გართულებები.

ლიტერატურის მიხედვით, ინფექციური გართულებებისა და იმპლანტის დაკარგვის სიხშირე დაბალია — საშუალოდ 1–3%; პერიიმპლანტიტი და სხვა რბილქსოვილოვანი გართულებები იმპლანტების 20–30%-ში გვხვდება, იმპლანტის მოძრაობა და ორთოპედიული გართულებები — დაახლოებით 5–7%-ში. ავტორის მონაცემებით, ოპერაციის შემდგომი ჭრილობის გახსნა ან ღრძილის რეცესია შემთხვევების 22%-ში აღინიშნება, იმპლანტის დაკარგვა კი 1%-ზე ნაკლებია.

დასკვნა: გართულებები შედარებით ხშირია, თუმცა უმეტესად მსუბუქია და იშვიათად იწვევს იმპლანტის დაკარგვას. სათანადო სიფრთხილითა და პაციენტის ინფორმირებით სუბპერიოსტალური იმპლანტის გამოყენება რეკომენდებულია. პაციენტების კმაყოფილება ხშირად უფრო მაღალია, ვიდრე ჩვეულებრივი იმპლანტების შემთხვევაში — ბევრი მათგანი წლების განმავლობაში უშედეგოდ ეძებდა ფიქსირებულ ორთოპედიულ გადაწყვეტას.